Torremolinos maakt kennis met SV Den Hoorn

Geplaatst op 16 January Thu door Gerard Remmerswaal

Voor sommigen deed de elektronische haan zijn werk zoals iedere werkdag. Voor de meeste reizigers naar Torremolinos was het echter een wat ongebruikelijk tijdstip. De meerderheid had dan ook een korte en onrustige nacht achter de rug, bang om door de wekker heen te slapen. Uiteindelijk lukte het iedereen om 5.00 uur op het parkeerterrein te staan en konden we op tijd vertrekken richting het vliegveld. Wat kopjes koffie en broodjes verder, konden we de boardingpassen uit onze zak halen en conform schema werd de vliegreis aangevangen. Deze verliep met enige turbulentie, maar het humeur van de 55 mannen en 3 vrouwen van onze vereniging leed er niet onder. Op het vliegveld van Malaga stond de bus klaar en na een waarschuwing van Andrea van trainingskampen.nl over hard optredende politieagenten vertrokken we richting ons hotel, een ritje van een minuut of 20. In het hotel werden we opgevangen door Mario van der Ende.

 

De trainer sprak alle aanwezigen toe en attendeerde de selectie erop dat er nog een training en een wedstrijd op het programma stonden en dat iedereen deze fris en fruitig zou moeten volgen. De sponsoren werden gelukkig vrijgesteld hiervan. Vervolgens was het voor een deel van de club tijd om even naar de kamer te gaan. Van een ander deel was de kamer nog niet klaar en besloten werd plaats te nemen op het terras met een heerlijke zonnetje op de winterse witte huidjes. Het ontbijt was inmiddels al een poosje geleden. Het moment dat de lunchzaal openging en iedereen kon aanvallen op de gereedstaande all-inclusive buffetten, werd dan ook als zeer plezierig ervaren. De borden werden tot de nok vol geschept en watertandend nam iedereen plaats aan tafel. Het gezegde luidt: “honger maakt rauwe bonen zoet”. In dit geval bleek de honger toch nog niet groot genoeg te zijn…. De kwaliteit van het eten was van een bedenkelijk niveau. Tenminste, alleen dat waar een mens iets mee heeft kunnen doen, de mandarijnen bijvoorbeeld waren prima.

 

Pas na de lunch kreeg een deel van de groep de sleutel van de kamer. Dat was best krap tot het moment dat iedereen de bus in moest om naar de training te rijden. Voor een tweetal spelers bleek dat ook echt te  krap te zijn geweest, want de bus was al onderweg toen hun afwezigheid werd opgemerkt. Dat leverde een kleine vertraging op. Gelukkig lag het trainingscomplex op 3 km afstand van het hotel volgens de site van trainingskampen.nl. Wat dat betreft hadden we nog tijd genoeg. Of was er op die site wellicht een cijfertje weggevallen, want uiteindelijk zaten we bijna langer in de bus dan in het vliegtuig. Gelukkig bleef de feestelijke sfeer er lekker inzitten.

Het trainingscomplex was van de plaatselijke SV, een prima accommodatie. Terwijl het niet voetballende deel van de groep in het zonnetje plaatsnam op de tribune, gingen wat geblesseerde spelers naar de Aldi naast het complex om enige consumpties in te slaan. Het spelende deel maakte intussen de spiertjes warm en deed wat lichte techniekoefeningen om daarna te beginnen aan een onderling partijtje. Langzaam stroomde het sportpark echter ook al vol met kinderen. Deze kwamen niet om de beroemde selecte van Den Hoorn aan het werk te zien en handtekeningen te vergaren, maar die hadden gewoon training en/of een eigen wedstrijd. Bij de spelers zochten de eerste zweetdruppels inmiddels de poriën op en daar bleef het bij, want de tijd was om. Snel opruimen en de bus in. Zo’n 3 kwartier later arriveerden we bij het hotel en vervolgens verspreidde de groep zich. Iedereen werd om 19.00 uur aan het diner verwacht en tot dat tijdstip vulde een ieder de tijd naar eigen inzicht.

’s Avonds bestond het gezamenlijke programma uit een pubquiz, maar deze werd verplaatst. Het alternatief was de lokale horeca en er was ook nog gelegenheid om in het hotel te genieten van een Spaanse avond. Een deel van de jongeren besloot de taxi naar Malaga te pakken. Ook waren er personen die waarschijnlijk vaker in Torremolinos komen, want die hielden het al vroeg voor gezien en lagen na het eten op bed.

’s Nachts druppelde iedereen het hotel weer binnen, lopend of gebracht met een taxi. Waar de één genoot van een heerlijke lange en rustige nacht in dromenland verliep de nacht voor anderen wat hectischer. Om 9.00 uur werd iedereen verwacht aan het ontbijt. Dat tijdstip werd dan ook niet door iedereen als prettig ervaren. Na een stevig ontbijt van het buffet, waar ik verder geen opmerkingen meer over zal maken, kon iedereen nog even rustig zijn eigen ding doen. Om 11.00 uur vertrok de hele groep voor een wandeling over de boulevard om een bakkie te doen bij Miquel. Daarna ging een deel nog verder op verkenning en een ander deel koos voor de terugweg. Het zonnetje scheen overheerlijk en dus kon ook een rustmomentje aan het zwembad worden gepakt.

Om 17.00 uur kwam de bus weer voorrijden. Na een nu wel nauwkeurige telling vertrok de bus richting het stadion. De zon scheen op dat moment nog, maar kijkend naar de voorwedstrijd tussen RKDEO en SVC’08 zakte de verwarming langzaam weg en op het moment dat onze jongens aan de wedstrijd begonnen, was de temperatuur al flink gedaald. Iedereen begon een beetje honger te krijgen en toevallig was ook naast dit stadion een Aldi te vinden. Met toastjes, La Vache Qui Rit-kaasjes en repen werd de ergste honger gestild. De lichtinstallatie stond wat gedimd, maar vanaf de tribune konden we nog net zien dat Den Hoorn 3-0 verloor en een aantal jongens met blessures moest afhaken. Na de wedstrijd zaten we binnen 10 minuten in de bus op zoek naar warmte. Snel terug naar het hotel om nog wat eten te scoren en daarna was iedereenvrij om de tijd zelf in te vullen. Wederom verdwenen er wat mensen naar bed, naar een lokaal etablissement of naar Malaga.

Zondagochtend gingen we opnieuw een ommetje maken. Nu iets verder, tot de haven van Benalmadena. Daar namen we bezit van een groot terras zodat er verder bijna niemand meer bij kon. Na een poosje verdween het jonge spul, aangevuld met Ruud M. naar het voetvolleyveld op het strand en de rest vulde de middag naar eigen inzicht in. Eerst een terrasje, daarna ander terrasje. Praatje met Peter Beense en John Medley en Mario Been. Daarna naar het hotel om op te frissen voor de avondsessie. Eten bij De Brabander, pubquiz bij De Brabander met als winnaars Joey, Kees, Eric R, Kuipers, Noah B en Jessin en daarna zo’n 12 x genieten van Senorita, dit is het Momento…. Afgewisseld met 12x Ursula, oh Ursula voor de aanwezige Friese voetbalclub. Door een technische probleem bij de DJ kon Kane helaas het podium niet op voor een optreden. Zo eindigde ook deze avond lopend of met een taxi richting het hotel.

De maandag stond in het teken van ons vertrek en er stond veel rondhangen op het programma. Het drukke programma begon zijn tol te eisen, want er waren wat mensen met griepverschijnselen. Het grootste deel van de groep vertrok op een gegeven moment richting de fietsverhuur. Na een fietstocht met alle highlights van Torremolinos belandde een groot deel nog op een terras voor een kleine lunch en daarna moesten we richting hotel waar de bus om 18.05 uur voor zou rijden. De bus maakte dus een einde aan het rondhangen bij het hotel, maar gelukkig konden we het rondhangen voortzetten op het vliegveld. Vervolgens bracht Transavia ons veilig en wel terug in de kou en regen van Nederland. Maar wel met een mooie herinnering en een ZEN-gevoel rijker. Jammer van het feit dat de oefenwedstrijd werd verloren, maar het was overall een erg leuk weekend met dank aan iedereen die heeft bijdragen aan het zorgen voor een lach op een ieders gezicht.

JB

Link naar fotoverslag:

https://www.flickr.com/gp/186497974@N06/5h3d6n