Historie S.V. Den Hoorn deel 2: 1990-2003

Na de eerste tegenslagen (degradaties en teruglopend ledenaantal) krabbelt de club weer op en groeit uit tot een stabiele en swingende club. Derby Na de twee degradaties is de publieke belangstelling voor het eerst sinds jaren matig. In 1990 verandert dat, wellicht door het recordaantal derby’s dat gespeeld wordt. Na een bloedstollende beslissingswedstrijd tegen Full Speed wordt in februari ’91 de tweede periode veroverd. In de nacompetitie worden, onder aanvoering van een opeens weer bloedfanatiek legioen, achtereenvolgens RKDEO en BEC opzij gezet. De beslissingswedstrijd tegen ODB is weliswaar onvergetelijk, maar loopt na de verlenging zeer teleurstellend af voor de ploeg van trainer Wim Groote.

Ook in het seizoen ’91-’92 doet Den Hoorn lange tijd mee voor de titel. Iedereen hoopt dat het uitgerekend in het jubileumjaar gaat lukken, maar de plaatselijke trots weer net tekort. In de nacompetitie gaat het uiteindelijk voortvarend, maar in de beslissingswedstrijd voor promotie gooit LENS roet in het eten.

Het 40-jarig jubileum is enkele weken eerder al op grootse wijze gevierd. Een hele week is het feest in een enorme, speciale tent. Een van de hoogtepunten is de wedstrijd tussen Den Hoorn-1 en Lucky Ajax. Oud-Ajax wint met 2-1 en 1500 toeschouwers genieten.

De Letter junior

In het seizoen ´93-94 doet het bestuur weer een gouden greep: John de Letter, zoon van Jan de Letter, is een piepjonge, maar ook ambitieuze trainer. Als ex-prof bij Haarlem weet hij met gevarieerde oefenstof en zijn inzet op vele fronten de juiste Hoornse snaren te raken. Samen met assistent-trainer Chris Jansen, ex-speler van de Hoornse hoofdmacht, breekt een bloeiperiode aan. Voetballend gaat Den Hoorn er zienderogen op vooruit. In 1994, het eerste jaar van De Letter/Jansen wordt het tweede elftal kampioen en eigenlijk is het wachten op datzelfde kunstje voor het eerste. De beloning voor De Letter en zijn mannen komt pas in het vierde en laatste seizoen van De Letter.

De sfeer in de club is dan ook uitstekend als De Letter de club verlaat. Weliswaar neemt het aantal seniorenelftallen af, maar dat is een landelijke trend. Wel zorgt een zaterdag-seniorenteam, opgericht in 1995, voor nieuw leven in de brouwerij. Op een heel ander gebied verliest Den Hoorn een elftal. Het G-team, een team van geestelijk en lichamelijk gehandicapten, houdt helaas op te bestaan.

In 1996 krijgt SV Den Hoorn ook een nieuwe voorzitter. Eric van Dijk neemt de hamer over van Nic. van Marrewijk, die overigens wel aanblijft als bestuurslid en gelukkig vele uren in de club blijft steken.

Stabiele club

Op seniorengebied blijkt Den Hoorn onder de opvolger van De Letter, Henk van Dorp, een vrij stabiele derdeklasser te zijn. Vlak daaronder wordt bewezen dat Den Hoorn verder groeit: onder leiding van René Baggerman promoveert het tweede elftal naar de eerste klasse, een prestatie van formaat.

Bij de A-selectie wordt Van Dorp voor het seizoen 1999-2000 afgelost door Edger Kuntz. Bij Den Hoorn hoopt men een beetje op het John de Letter-effect: een jonge, ambitieuze trainer die met goed voetbal de club vooruit kan helpen. De ambities zijn er wel, de resultaten (nog) niet.

Bij het 50-jarig jubileum, in april 2002, merkt heel Den Hoorn en omstreken weer eens dat Den Hoorn een hechte dorpsclub is met een grote achterban. De feestweek is een enorme happening in een gigantische tent op het hoofdveld. Jong en oud komen een week lang aan hun trekken en laten zien dat SV Den Hoorn vooral 50 jaar jong is.

Dat blijkt vooral uit de jeugdafdeling. Terwijl het aantal seniorleden jaarlijks licht terugloopt, is de groei bij de jeugdleden nauwelijks bij te houden. In 2002 heeft Den Hoorn ruim 300 jeugdleden en swingt de club weer als in zijn beste dagen.