Trainingskamp J.O. 19 op Sportcentrum Papendal in Arnhem

Geplaatst op 9 januari wo door Jacky Ruiterman

Vrijdag 4 januari was het zover, 25 spelers en een technische staf van 4 ondersteund door een team van 2 die de randzaken zouden gaan regelen. Het randzaken team zou eigenlijk 3 moeten zijn, maar onze Ger Spaans vond het nodig om de feestdagen door te brengen in het plaatselijke hospitaal en was daardoor genoodzaakt zich af te melden.
De voorbereiding is er altijd 1 van, hebben we het juiste programma, is alles goed geregeld, is de bus op tijd, we kunnen achteraf vaststellen dat de voorbereiding uitermate goed is geweest. Door een door van Koppen en van Eijk gesponsorde bus en daaraan gekoppeld onze, zoals is gebleken “magistrale Chauffeur“ Bob Junius konden we vrijdag klokslag 12.00 uur het vertrek doen laten plaatsvinden. Iedereen toch een beetje gespannen, vol verwachting wat er zou gaan plaatvinden, maar vol goede moed richting sportcentrum Papendal. Alle ouders stonden te zwaaien bij vertrek, maar helaas konden zij niet zien door de geblindeerde ramen of er werd teruggezwaaid. Wel nu ik kan iedere ouder verzekeren “Er werd NIET teruggezwaaid”. De gezichten spraken boekdelen, we gaan los daar op dat weekend en mijn ouders ga ik niet bellen, appen of welke sociaal mediabericht dan ook plaatsen. Ze hadden er zin in. Wij van technische staf en de randzaken moesten al na 5 minuten onze eerste schrik te boven komen. De muziekkeuze was zeker niet de onze, behalve onze chauffeur, die blijkbaar op zijn 51e jaar nog volop meegaat in de huidige muziekkeuze. We moesten de chauffeur af en toe bedwingen om op zijn stoel te blijven zitten en het stuur de juiste draai te geven, anders waren we denk toch wat later in Papendal gearriveerd.

Op Papendal aangekomen, begon het programma. Pasjes van de kamer uitdelen, kamerindeling was bekend en vooral klaarmaken voor de eerste serieuze training. Rond de klok van 15.00 uur was iedereen klaar voor de training en kwamen de eerste positieve berichten al binnen. Wat een mooie kamers, goede bedden, met zijn allen op de 2e etage is echt gezellig en niet te vergeten bij een topsportlocatie hoort ook een top matras, de enige echte M-LINE!!!!!. De mannen van de randzaken gingen niet mee, want de voorbereiding van het avondprogramma was in volle gang, maar al na 30 minuten training zagen wij de eerste slachtoffers van het trainingsveld verschijnen. Lex, Kai en Sander hadden blijkbaar nog last van de kerstbomenjacht of hadden misschien toch niet moeten meedoen aan de UNOX Nieuwjaarsduik, want de spieren van de mannen schoten in de stress. Bij een strak programma hoort ook een beetje vrije tijd en na de training was het voor sommige tijd voor de sauna. Met duidelijke borden stond aangegeven dat het geen NAAKT sauna is dus zo braaf als onze mannen zijn, zwembroek aan en zitten zweten. Dat er menig foto van jonge mannen met een ietwat ontbloot onderlichaam ineens in de groepsapp verschenen deed mij toch wel een en ander vermoeden en dat die paar dames van achter in de 40 jaar schreeuwend over de gang ineens liepen was ook geen goed teken.

Even kort over het eten: Kort samengevat, heerlijk, fantastisch, veel, lekker, super, top… of te wel ook daar was niets over te klagen. 1 klein minpuntje dan toch, op zaterdag nasi, bami, saté maar geen pindasaus. Dat was ook echt het enige wat je over het eten kan zeggen. Voor de rest geweldig. Overigens kom ik op het eten nog wel even terug, want met sommige dienen wij toch binnenkort even een bezoekje aan de darmdokter te brengen. Wist niet dat er zulke luchten konden worden geproduceerd.

Vrijdagavond: De mannen van de randzaken hadden een FIFA-toernooi en een darttoernooi georganiseerd. Met een loting die Champions League waardig was werden er koppels gemaakt die streden voor serieuze prijzen, te weten “stapgeld voor de zaterdagavond in Arnhem. Met vol enthousiasme, fanatisme en zelfs her en der wat vals spel werd er gestreden met de dartpijlen en de controllers. Bij de FIFA waren er twee favorieten, Tom Boek en Dylan Spaans. Tom dacht bij een invalbeurt met Dave slim te zijn maar uiteindelijk in de finale kreeg hij de deksel op zijn neus. Tom en Stan werden verslagen door Kai en Joost die juist in halve finale al een hoogtepunt hadden bereikt door in de blessuretijd de 1 -1 te maken en de penalty’s feilloos te nemen. Dus Kai en Joost meer dan de verdiende winnaar en het zakcentje was uiteraard meer dan welkom. Bij het darten was er 1 torenhoge favoriet en dat was Bootje. Hij liet zelfs bewust zijn FIFA-skills achterwege om 1 keer door te stoten naar de finale darts en zo de prijzenpot te pakken. Ook hier was niets minder waar, in de halve finale werden zij verslagen door het duo Tjebbe en Lex die ook de finale zeer verdiend wonnen. Gezegd moet worden dat deze avond zeer geslaagd was mede door toedoen van DJ Kane en de man van de randzaken “BOB”, die samen met Arnold op een zeer lucratieve manier genoeg vocht naar binnen wist te krijgen zonder dat we de barprijs van € 3,10 voor een biertje hoefde te betalen. De avond werd gezellig afgesloten en rond de klok van 01.00 uur ging het spul richting kamers. U zult niet verbaasd zijn dat er enige onrust was op de kamers, met name werd er regelmatig ontruimd omdat er weer iemand was die het voor elkaar kreeg om een stank te veroorzaken waardoor zelfs mensen van de receptie ongeveer 500 meter verder toch kwamen kijken of er niet toevallig een gierkar was geleegd. Anderzijds waren er toch een aantal die het voor elkaar krijgen meer lawaai te produceren in hun slaap dan als ze wakker zijn.

Zaterdag 5 januari:
Na zoals eerder gezegd een heerlijk ontbijt, frisse gezichten met de van Koppen en van Eijk bus op weg naar Apeldoorn voor een wedstrijdje tegen de plaatselijke C.S.V. Uiteraard werd de vraag gesteld, waar staat C.S.V. voor, maar de uitleg van Christelijke Sportvereniging werd niet geloofd. Na het afhaken van sommige spelers, werd al snel duidelijk dat de A2 een verrassingen opstelling kreeg. Met twee uitblinkers te weten keeper Joey Mientjes die werd gebombardeerd tot voetballer en Bootje was ineens een aanvallende buitenspeler. Joey kon Na de wedstrijd nog net zijn ene been voor de andere zetten (zoveel spierpijn) en Jeffrey mocht de einduitslag van 2-2 volledig op zijn conto schrijven. Twee doelpunten maken was echt een unicum voor hem en vlak voor tijd ook bij hem in twee kuiten volledige kramp en dat terwijl het vochtpeil vrijdagavond toch echt is bijgehouden en gecontroleerd door Arnold de medische man. De A1 mocht opdraven tegen een hoofdklasser met ambitie. Na werkelijk echt mooie aanvallen, goed teamspel en eerlijk is eerlijk mooi voetbal stond er na 30 minuten al 0 – 7 op het scorebord. De uiteindelijke uitslag van 5-12 had echt te maken met wat verslapping van die of gene maar dat mocht de pret niet drukken. Saillant detail, Dylan Spaans had een weddenschapje lopen met Tim de Kok. Als Dylan zou scoren dan stond er wederom wat stapgeld tegenover. Na een overtreding van de plaatselijke C.S.V. Apeldoorn was het zover. Tim de Kok die altijd de penalty’s neemt werd in bedwang gehouden door zijn medespelers om Dylan zijn prijs te kunnen laten pakken. U begrijpt dat dit kunstje geklaard werd door Dylan alleen zijn ze nu nog steeds in discussie hoe hoog het stapgeld was en wanneer ze dit samen gaan opdrinken.

Programma was strak dus dineren om 18.00 uur en om 20.00 uur bowlen. Ook bij het bowlen was het stapgeld weer een prijs, voor zowel het team als diegene met de hoogste score. Ook hier weer een favoriet, Sander die als enige een bal kon gooien met een curve en bij iedere worp zijn spel analyseerde kwam dichtbij. Sander zat wel in het winnende team maar uiteindelijk werd hij ruimschoots verslagen door Boris. Boris het mannetje met de vlotte babbel, zijn enorme eetlust en zijn brede glimlach won de individuele prijs. Om nog even terug te komen op de eerdergenoemde stank, wij hadden ook een prijs moeten hebben voor diegene met het meest rotte darmstelsel, wel nu gelooft u ons, Boris had deze prijs met groot gemak gewonnen. Maar wat ik het meeste waardeer in Boris is dat als er gevraagd werd wie nu weer, dat hij met speels gemak aangaf dat hij het wederom was.

Na het bowlen in de inmiddels omgetoverde partybus van Koppen en van Eijk de weg ingeslagen naar het centrum van Arnhem. Daar bleek het centrum een paradijs te zijn voor de jonge gasten, Café de Feestbeesten, Pavlov en nog meer kroegen kregen een bezoek van SV Den Hoorn. Wij van de randzaken hebben uiteraard regelmatig gepolst of alles nog goed ging. Wat ons het meeste opviel was hoe makkelijk onze jongens contact maken de plaatselijke meiden, de ene versier truc was nog mooier dan de andere, zo mooi om te zien hoe ze die meiden naar zich toehaalde. Maar ouders wees gerust niets is minder waar, de mannen van de randzaken moesten de verbinding maken, op enig afstand werd er lichtjes oogcontact gemaakt en als ze dichtbij kwamen werden de toetjes knalrood. Wij van de randzaken verbaasde hier ons enorm over maar wisten in ieder geval 1 ding zeker met 31 in de bus heen werden er ook op zeker ook 31 terug. Dit terwijl toch echt op de heenreis werd geroepen dat er wat passagiers zouden bijkomen. Op het afgesproken tijdstip werd de terugreis aangevangen en bleek toch dat er bij een aantal dat ene broodje shoarma of die kapsalon niet goed was gevallen. Dat dit wat lastige omstandigheden gaf voor de terugreis was een kleinigheid want het team en daarmee bedoel ik de spelers hebben met goed team Play ervoor gezorgd dat de bus in nette staat kon worden teruggereden. Die lucht die erbij hoort nemen we voor lief. De laatste nachtelijke uurtjes werden verschillend doorgebracht op de kamers, sommige in diepe coma en sommige nog met een drankje op de kamer nagenietend van weer een mooie dag. Voor Dylan, Joost, Boris en nog een aantal is er zelfs nog een soort wiskundeles geweest die ervoor heeft gezorgd dat ze nu heel anders naar de Chinese getallen kijken. Voor meer uitleg vraag het hun.

De laatste dag, zondag 6 januari
Het ontbijt was weer top, helaas twee te laatkomers, dus die werden later nog even in het zonnetje gezet met een gepaste strafwandeling zoals ook eerder Boris en Petterson hadden beleefd na hun te laat zijn op het zaterdagochtend ontbijt. Deze ochtend stond in het teken van sport en spel. Te weten voetbal golf en gewoon golf. We kunnen daar kort over zijn, levensgevaarlijk op sommige momenten. Spelers die in de selectie spelen horen een bepaald balgevoel te hebben, helaas, we hebben moeten duiken voor de golfballen, de voetballen werden alle kanten opgeschoten maar hebben wel ontzettend veel gelachen. Uiteindelijk zag je bij eenieder de vermoeid aanwezig zijn en konden we na de lunch het vertrek inzetten richting Den Hoorn. De terugreis was er eentje van nooit meer te vergeten, we hebben ongeveer 90 minuten lang met de capuchon van onze hoodie voor de neus gezeten. De lucht die geproduceerd werd was letterlijk onbeschrijfelijk, maar zoals het spreekwoord zegt “STANK VOOR DANK”, zijn wij van mening dat dit de manier was van de mannen om iedereen te bedanken die dit geweldige weekend hebben mogelijk gemaakt.

Met speciale dank aan Alois van Vliet, welke een enorme bijdrage heeft geleverd aan de kosten van dit weekend. Tevens willen wij Henk Schenkels bedanken voor zijn bijdrage via de hoodies die zijn verkocht. Uiteraard ook van Koppen en van Eijk, maar tevens Rens de Kok, Paul Ruijgrok, Guus Gubbi en de SV Den Hoorn zijn wij zeer dankbaar dat dit weekend mogelijk is gemaakt. Tot slot zoals de spelers ook hebben aangegeven was onze speciale chauffeur Bob met recht een echte BOB het hele weekend.

Sportieve groet namens de mannen van de randzaken